โฮล์ม และ ปัวโร

มีหลายคนถามผมว่าเหตุใดนิยายเชอร์ล็อค โฮล์มส์ของเซอร์อาเอร์ โคนัน ดอยล์จึงดังกว่านิยายนักสืบปัวโรของอกาธา คริสตี้ ซึ่งเรื่องนี้ผมตอบได้ทันทีเลยครับว่าไม่รู้

ที่ผมตอบแบนี้ไม่ได้ตอบแบบกวนๆ หรืออะไรหรอกนะครับเพราผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่อ่านทั้งนิยายเชอร์ล็อค โฮล์มส์และนิยายนักสืบปัวโรทุกเล่มแถมบางเล่มยังมีการหยิบมาอ่านซ้ำถึงหลายรอบด้วยกันแต่ผมเองก็ยังไม่เห็นว่ามีจุดไหนที่พอจะทำให้เชอร์ล็อค โฮล์มส์ดังกว่านักสืบปัวโรไปได้เลยเพราะเนื้อหาของทั้งคู่นั้นก็คือนิยายแนวนักสืบแถมเรื่องบางเรื่องยังคล้ายๆกันอีกด้วย

แต่ถ้าจะให้ผมเดาแล้วล่ะก็ผมเองคิดว่าน่าจะเป็นเพราะการที่เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ผู้แต่งเชอร์ล็อค โฮล์มส์ นั้นมีอาชีพเป็นหมอที่เป็นอาชีพหลักดังนั้นสิ่งที่เขาเขียนขึ้นจึงน่าจะมาจากประสบการณ์ในการได้พบเห็นศพจริงๆ จึงทำให้เขาสามารถบรรยายเรื่องราวของเหตุการณ์รวมไปถึงลักษณะของศพได้ละเอียดจนทำให้คนอ่านเห็นภาพและติดกันอย่างงอมแงมในขณะที่เรื่องนักสืบปัวโรนั้นเป็นการเขียนจากจินตนาการล้วนๆ จึงทำให้เรื่องบางเรื่องออกมาดูเหลือเชื่อและมีน้ำหนักน้อยกว่าเรื่องเชอร์ล็อค โฮล์มส์

แต่อย่างไรก็ตามนิยายทั้งสองเรื่องนี้ไม่ว่าเรื่องใดจะดังก็ตามทีแต่อย่างน้อยนิยายทั้งคู่ก็ทำให้เราได้รู้ว่ามนุษย์นั้นฆ่ากันเพราะความโลภ ความอิจฉาริษยาและความแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เสียแล้วในสังคมสมัยนี้